Jak wspierać dziecko w podejmowaniu decyzji?Jak wspierać dziecko w podejmowaniu decyzji?
SKLEP
SKLEP

BLOG

Kiedy chcesz wychować dziecko inaczej niż Ciebie wychowywano.

Artykuł opublikowany: 21 kwietnia 2021
Autorka: Agnieszka Misiak

O nie! Ja będę robić inaczej. Będę wychowywać moje dzieci inaczej niż mnie wychowywano. Nie będę na nie krzyczeć, nie będę motywować do nauki zabraniem kieszonkowego i nie będę ich zachęcać do wyjścia z placu zabaw pomysłem „że to ja idę, a ty sobie zostań”

Myślisz tak czasem?

Że nie będziesz osądzać, zawsze staniesz po stronie dziecka, wyjdziesz z założenia, że ma dobre intencje. Podsumowując, będziesz wychowywać inaczej niż Twoi rodzice.

Wielu dorosłych kieruje się tą zasadą, która w pewnym sensie staje się osią ich strategii na wychowanie dziecka, na towarzyszenie mu w codziennych wyzwaniach. Realizowanie tego pomysłu, może oznaczać, że często bardziej koncentrujemy się na działaniu inaczej niż nasi rodzice, a mniej koncentrujemy się na dziecku i jego własnych indywidualnych potrzebach. Łatwo wpaść w taką pułapkę. Ciągle odwracamy się i sprawdzamy czy robimy wszystko wystarczająco inaczej i w wystarczająco dużej kontrze, zapominając, żeby sprawdzić czego potrzebuje żywe dziecko, które stoi przed nami, co je wspiera, jakie są jego wyzwania rozwojowe.

Wyobraź sobie. Zanim zaczniesz pomagać dziecku w lekcjach (więcej tutaj), robisz skok w przeszłość i sprawdzasz jak tam było. Brrr. Sztywno narzucona godzina rozpoczęcia odrabiania pracy domowej, sprawdzanie zeszytów na koniec i pakowanie teczki według planu, który mama trzymała w ręku. Od razu zanurzasz się w tych zakopanych uczuciach i zalewa Cię poczucie krzywdy, nadmiernej kontroli i złości. Już wiesz, że zrobisz to całkiem inaczej.

WYJDŹ Z BŁĘDNEGO KOŁA STRASZENIA KARĄ

Twój Michał, będzie odrabiał lekcje, kiedy chce. Nie będziesz go pytać co zadane. Nie będziesz sprawdzać zeszytów, a plecak to jego świątynia i niech sam zdecyduje. Bo chcesz, żeby miał inaczej. Ale Michał nie jest Tobą. Może jemu potrzebna jest jasna struktura dnia i plan powieszony na drzwiach pokoju? Może nie czuje się pewnie w roli ucznia i tu i teraz potrzebuje potwierdzenia, że praca domowa jest zrobiona OK, że daje sobie radę? Może chciałby wspólnego pakowania plecaka, bo po prostu nie wykombinował planu jak zrobić to skutecznie? Może teraz potrzeba autonomii i niezależności nie jest dominująca, a bardziej przydałaby mu się bliskość i doświadczenie bezpiecznej zależności?

Kiedy koncentrujesz się na robieniu inaczej niż Twoi rodzice możesz nie zareagować na rzeczywiste potrzeby swojego dziecka, bo trochę gubisz je z pola widzenia. Na pierwszym planie masz swoje dawno temu przekroczone granice, niezaopiekowane trudne sytuacje.

Przyjrzyj się, czy bawisz się Lego całą niedzielę, rezygnując z książki dla siebie czy odcinka serialu, bo postanawiasz, że Twoje dziecko nie będzie snuło się samo w weekend, doskonale pamiętając jakie to dla Ciebie było trudne. Bawisz się szóstą godzinę bez wielkiej chęci, bez zaangażowania, bo jednak karmić plastikowe krowy z iskrą w oku przez pół niedzieli to jest trochę rodzicielskie Kilimandżaro 😊. Marzysz o godzince z gazetą, ale nie: Ty nie będziesz takim rodzicem jak Twoja mama.

Wtedy właśnie masz szansę zgubić z oczu nie tylko dziecko, które może potrzebowałaby się ponudzić, posnuć i ponarzekać, ale też własne potrzeby i możliwości. Wieczorem czujesz napięcie, może złość, bo dla Ciebie nie zostało z tej niedzieli już nic. No ale w okienku robię inaczej masz odhaczone 100%. Chociaż dla całej rodziny byłoby bardziej wspierające gdybyś karmienie krów trwało o połowę krócej. Bo Twoje nienaładowane baterie i brak regeneracji rodzina będzie odczuwać cały tydzień. A Ty bardziej zabetonujesz się w roli utyranego rodzica, z obłędem w o czach. Ale. Wiadomo. Udało się zrobić na maxa inaczej.

W takiej sytuacji, paradoksalnie, chcąc odciąć się od niektórych metod czy stylu wychowania, który był Twoim udziałem … nie wypuszczasz go z ręki, osadzasz w teraźniejszości. Budujesz bardziej antywzór niż własny, unikalny splot relacji z dzieckiem, a to czego nie chcesz powtarzać staje się jednak codziennym punktem odniesienia.

Nie ma nic złego w jasności co do działań, które nie wspierały Cię w dzieciństwie, ani w oglądaniu rozwiązań, które opierają się na innej, nowszej wiedzy, a czasem na innych wartościach.

Warto jednak przyglądać się czy Twoje strategie wspierania dziecka i towarzyszenia mu w zwykłej codzienności są odpowiedzią na jego potrzeby, możliwości, moment rozwoju, czy są raczej kontrą do przeszłości.

Bardzo często nasza kontra dotyczy wychowywania bez kar i nagród, postanowienia, że nie będziemy straszyć zabieraniem zabawek i przekupywać dostępem do słodyczy. Jeśli postanawiasz nie wychowywać dziecka w schemacie kar i nagród, możesz zrobić to świadomie, uważnie przyglądając się dlaczego i jak można zacząć zmianę. Tak żeby widzieć siebie i dziecko. Zapraszam na nowy kurs online Wychowanie bez kar i nagród. 👇

WYJDŹ Z BŁĘDNEGO KOŁA STRASZENIA KARĄ
Jeśli podobał Ci się ten artykuł, podziel się nim z innymi. Dziękuję!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

closechevron-rightchevron-downphonefacebookbarsenvelopeyoutube-playScroll Up